வாழ்க்கை பருவ காலம் .

அனல் காற்று புழுதியை  

வாரி வீசியது போல் 

எண்ணம் எனும் காற்று

சோகத்த்தை வீசிய  - மீண்டும் ஓர் 

வெயில் காலத்தை வெறுக்குது.

மனம் குளிரும் மெல்லிய 

பனி மூட்டம் கூடிய -  ஓர் 

பனிக்காலத்துக்கு

இதயம் ஏங்குது .

வாழ்க்கை எனும் என் செடிக்கு 

உயிர் கொடுக்க -ஓர் 

இளவேனில் காலத்துக்காய் 

வேண்டி நிற்கிறது.

மனப்பரப்பை ஜெயிக்கும் 

எண்ணம் படைத்த 

உறைபனி மூடியிருக்கும்  -

ஓர் பின்பனிக் காலம் 

தொடர வேண்டியது 

விழியில் விழி நீர் உற்றெடுக்க  - 

ஓர் மழைக் காலத்துக்காய் 

ஏங்குது .

வாழக்கை எனும் செடியில் உள்ள

வாடிய மலர் போன்ற என் மனம் - 

ஓர் வசந்த காலத்துக்காய்

ஏங்குது .